 |
 |
|
|
September 03, 2005
زندگي يعني سوهانكشيدن ناخنهايت و انتخاب لاكي كه بيشتر به رنگ پوستت بيايد... زندگي يعني سركردن يه روسري دهاتي گنده با گلهاي درشت زرد و صورتي و بنفش، و خوشحال بودن از اينكه ديگر مجبور نيستي موهايت را پشت سرت گوجه كني... زندگي يعني عروسكي با پيراهن پرچين ارغواني ، كه بي محابا ازنگاههاي پر از سؤال برادرت مثل دختربچههاي 4 ساله بغلش ميكني در عنفوان بيست و چهار سالگي... زندگي يعني نشستن توي كافه نادري و نگاهكردن به بچهگربههايي كه از سر و كول هم بالا ميروند و بعد سه تايي با هم از پستان مادرشان شير ميخورند... زندگي يعني صداي sms اي كه ميپيچد توي اتاق و يادآوري ميكند تنها نيستي... زندگي يعني فكركردن به هديهي تولد دوستي كه هنوز خيلي به روز تولدش ماندهاست... زندگي يعني پذيرفتن دعوت سينماي يك دوست قديمي، آشناشدن با دوست دخترش و ناباورانه ديدن اينكه دخترك از تو نميترسد... زندگي يعني رفتن توي آشپرخانه و دور از چشم مامان سيبزمينيهاي نيمسرخشده را بلندكردن... زندگي يعني موسيقي متن پاپيون، كه با وجود آن كه 9 ماه است تقريباً هر روز گوشميكنيش، هنوز هم يكهو نصفه شبي دوباره هوس شنيدنش را ميكني... زندگي يعني آمدن به خانه، و يافتن كتابي روي ميز كارت كه خيلي وقت بود دنبالش ميگشتي... زندگي يعني سيگاري كه با مادرت روشنميكني و اعتراض نميكند به سيگار كشيدنت... زندگي يعني نشستن پشت كامپيوتر و چرت و پرت نوشتن، و بعد چرت و پرتهاي ديگران را خواندن... و واقعاً زندگي مگر چيست جز همين بهانههاي ساده ي خوشبختي...
نوشته شده توسط آیدا در ساعت: 03:16 AM ● یادداشتها (3)
|
||
 |
 |
