انگشت مي‌كشم لاي حافظ، مي‌گويد:

لاف عشق و گله از يار زهي لاف دروغ

چشمانم را مي‌بندم، و زير لب زمزمه‌مي‌كنم :

مگـرم چشم سيـاه تـو بيـامـوزد كــار
ورنه مستوري و مستي همه كس نتوانند...