آن سه‌شنبه‌اي كه تولدم بود، ‌خواستم بنويسم من امسال متولد نشدم، نه من، نه ارغوان... گفتم نوشتن ندارد كه.

اما فكر مي‌كنم حالا وظيفه‌دارم بنويسم من امسال نه يك بار، نه دو بار، كه به تعداد دوستانم بار متولد شدم.

₪

يادم نمي‌رود هيچ‌وقت چرا آخرين املاي كلاس اول را بيست نشدم، « سپاس‌گذاري» را با « ذال» نوشته‌بودم.
خيلي سال گذشته از آن روزها؛ دقيق بخواهم بگويم به اندازه‌ي تمام‌ روزهاي زندگي يك دانش‌آموز سوم دبيرستان. ولي هنوز هم موقع نوشتن سپاس‌گذاري مكث‌مي‌كنم، و با خودم كلنجار مي‌روم كه با ذال بنويسم يا ز؛ آخر سپاس‌گذاري با ذال بوي 7 سالگي مي‌دهد.