Richard Von Volkman
شايد باور كردنش سخت باشد، ولي مجموعه داستان « روياهايي در كنار شومينهي فرانسوي» را يك آلماني نوشتهاست، آن هم يكي از بزرگترين جراحان قرن نوزده آلمان:« دكتر ريچارد ولكمن». آدم حقميدهد به عدهاي كه فكر كنند اگر پدر فيزيولوژيستش، ريچارد را رها ميكرد به حال خودش، ميرفت سراغ ادبيات. ولي طبعاً چنين فكري از ذهن پزشك جماعت خطور نميكند، چون براي اين گروه ولكمن نامي آشناست، نامي كه عباراتي نظير« سندرم ولكمن»، «فلج ايسكميك ولكمن» ،« دفورميتي ولكمن»، «اسپلينت ولكمن»، « مثلث ولكمن» و... را در ذهن تداعيميكند.
به هر حال چه به خواست پدر، و چه به خواست خودش، ولكمن پزشكي خواند و در سال 1854 از دانشگاه برلين فارغالتحصيل شد. هر چند كه پزشك شدن هم نتوانست چيزي از ارادت او به شعر و داستاننويسي كمكند. طوريكه او حتي وقتي در سال1867 استاد كامل جراحي دانشگاه هال، و رئيس كلينيك جراحي همين بيمارستان شد، نيز شعرهايش را با نام مستعار « ريچارد ليندر» به چاپ ميرساند.
ولي سربازان زخمي كه فوج فوج به بيمارستان هال سرازير ميشدند به ولكمن جراح بيشتر نياز داشتند تا ولكمن شاعر؛ آن روزها آلمان دوران پر التهابي را پشت سر ميگذاشت، در عرض 5 سال ( از 1866 تا 1871) دو جنگ بزرگ در آلمان رخداد. هنوز فلمينگ اسكاتلندي متولد هم نشدهبود تا راهي براي مداواي زخمهاي اين سربازان پيش پا بگذارد. همين بود كه ولكمن دفترچهي يادداشت كوچكش را كه خاطرات روزهاي جنگ را در آن ثبتميكرد، از جيب روپوش پزشكيش در آورد و توي قفسهي كتابخانه گذاشت و تصميمگرفت براي عفونت زخمهاي اين سربازان چارهاي بينديشد. ولكمن تكنيك « ژوزف ليستر» (1827-1912) را بري ضدعفوني كردن زخمهاي سربازان به كار گرفت و نتايج خيرهكنندهاي به دستآورد.
اين كار و نوآوريهاي مشابه مقدمهاي شد تا او، بعد از اتمام جنگ، در سال 1872 به همراه «گوستاو سيمون» و «برنارد ون لانگمن بك» ، « جمعيت جراحي آلمان» را تاسيسكنند.
تجربهي جنگ از ولكمن جراح حاذقي ساخت كه مهارت ويژهاي در جراحي مفاصل، اندامها و سرطان داشت. او نخستين كسي بود كه دست به رزكشن كارسينوم ركتوم زد. همچنين تلاشكرد كه سل استخوان و مفاصل را با « يد» درمان كند. و در نهايت در سال 1881 بود كه مقالهي مشهورش را در رابطه با فلج و كانتركچر ايسكميك ناشي از فشار روي عضله منتشر نمود، همان چيزي كه امروزه با نام « سندرم و فلج ايسكميك ولكمن» ميشناسيم.
« دكتر ولكمن» در سال 1885 از طرف ويليام اول، پادشاه وقت آلمان، به لقب « ريچارد وان ولكمن» مفتخر شد، ولي اين لقب بيش از چهار سال به وي وفا نكرد. او در سال 1889 به دنبال فلج ناشي از بيماري مزمن ستون فقرات درگذشت.
₪₪₪
توضيح: اين مطلب به سفارش ماهنامهي «طبيب» نوشتهشده، بديهي است كه از نظر قانوني تمامي حقوق مطلب متعلق به اين مؤسسه است.
