فردا آخرين روز (و شب) دوره‌ي اطفال‌ام‌ئه. و باز هم كشيكم.
داستانم خيلي با آن روزها توفير كرده، آن‌قدر كه اگر روزي مخم تاب برداشت و خواستم كار باليني كنم روي «اطفال» به عنوان يه رشته‌‌اي كه به توصيه‌ي اساتيدم توانايي خوبي براي موفقيت درش دارم، حساب كنم.

دوران انترني را دوست‌دارم. خوب است. آدم خيلي فرصت فكر كردن ندارد.
خوبم. خيلي فرصت فكر كردن ندارم. جاي شكرش باقي‌ست...